Strop drewniany-remont

Zostaliśmy szczęśliwymi posiadaczami uroczego starego domu, kamienicy lub też mieszkania w dawnym budownictwie. Pomieszczenia w takich obiektach charakteryzują się dużą powierzchnią, znaczną kubaturą i prawie nieograniczonymi możliwościami przeróbek. Niestety, oglądając je dokładniej odkrywamy, że trzeba będzie wymienić okna, instalacje, ułożyć nowe płytki, naprawić tynki i podłogi.

Większość tych prac nie stanowi dużego problemu. Jeśli jednak w pokojach podłogi są w środku ugięte - sprawa jest poważniejsza, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z popularnymi w starych domach drewnianymi stropami. Zakres i sposób naprawy zależy tu przede wszystkim od stanu drewnianych belek stropowych. Jeżeli w przeszłości pomieszczenia nie były wielokrotnie zalewane wodą, to belki stropowe są na ogół „zdrowe”, i takie pozostaną przez następne dziesiątki, a może setki lat. Drewno w starym stropie pochodzi z drzew, z których rzadko kiedy pozyskiwano żywicę. Przy przecinaniu starej deski podłogowej bądź przestruganiu fragmentu belki stropowej w powietrzu wyczuwa się zapach świeżego drewna, jaki trudno spotkać we współczesnych tartakach. Niestety, obecnie większość przerabianego drewna jest w znacznym stopniu pozbawiona żywicy - naturalnego środka ochrony przed szkodnikami.

 Jeśli więc strop na skutek wieloletniego użytkowania jest ugięty (w pomieszczeniu o szerokości 5,5 m ugięcia mogą dochodzić nawet do 6 cm!), ale jego belki nośne są „zdrowe”, można sobie z krzywymi podłogami w prosty sposób poradzić.

Trzeba usunąć ciężki materiał zalegający w stropie, czyli tzw. polepę, i w to miejsce ułożyć lżejszy materiał. Nie może być jednak zbyt lekki, bo nie zapewni nam właściwej izolacyjności akustycznej stropu. Optymalnym materiałem jest tutaj keramzyt. To lekkie, ceramiczne, porowate kruszywo jest w stanie stworzyć odpowiednią barierę przed przenikaniem hałasu i dźwięków uderzeniowych. Ponadto pomoże skutecznie wypoziomować podłogi, czyli zniwelować efekt ugięcia stropów. Na podsypce z odpowiedniego rodzaju keramzytu można układać płyty podłogowe suchego jastrychu, a na nich każdy rodzaj posadzki, na przykład wykładzinę, panele, płytki ceramiczne.

Rozwiązanie Weber Leca® pozwala na odciążenie stropu, wyrównanie jego płaszczyzny i uzyskanie izolacyjności akustycznej korzystniejszej od wymagań normowych o około 20%.

	Wyniki badań		Wartości dopuszczalne zgodnie wg. PN-B-02151-3:1999 tablica 2 poz.1 kol. 3 i 4
	Budynek mieszkalny strop pomiędzy mieszkaniami o konstrukcji jak na rys		Strop pomiędzy każdym z pomieszczeń mieszkania i każdym z pomieszczeń sąsiedniego mieszkania
	R’A1	L’nw	Minimalny wymagany współczynnik R’A1(określający poziom izolacyjności od dźwięków powietrznych)	Maksymalny dopuszczalny współczynnik L’nw(określający poziom izolacyjności od dźwięków uderzeniowych)
dB
Badanie stropu 1	60	45	51	58
Badanie stropu 2	56	48

REMONT STROPU DREWNIANEGO krok po kroku

Krok 1 - warstwy starego stropu usuwamy aż do odsłonięcia drewnianej konstrukcji stropu ze ślepym pułapem

Krok 2 - na deskach ślepego pułapu układamy papier woskowany lub folię o wysokiej paroprzepuszczalności

Krok 3 - układamy Leca^® KERAMZYT izolacyjny M przy grubości warstwy do 9 cm, lub Leca^®KERAMZYT izolacyjny L przy większych grubościach

Krok 4 - wykonujemy warstwę rozdzielającą ze szprycu cementowego grubości 2 mm

Krok 5 - z Leca^® KERAMZYTU podsypkowego wykonujemy podkład o grubości 2-10 cm

Krok 6 - układamy podłogę pływającą z płyt suchego jastrychu

Krok 7 - wykonujemy posadzkę z terakoty, paneli, wykładziny, itp.

Krok 8 - od spodu stropu mocujemy wełnę mineralną…

Krok 9 … i ruszt metalowy …

Krok 10 ...na koniec montujemy sufit z płyt gipsowo - kartonowych (np. ognioodpornych)

Przekrój rozwiązania - strop drewniany izolowany Leca® KERAMZYTEM i wełną mineralną

 

Każda z warstw przedstawionego rozwiązania spełnia określone funkcje:

• płyta podłogowa suchego jastrychu to podłoże nośne pod posadzki i pierwszy z ciężkich elementów masy stropu izolujący od dźwięków powietrznych oraz dodatkowo zabezpieczający przed rozprzestrzenianiem się ognia;
• Leca® KERAMZYT podsypkowy to element, który:
  – poziomuje ugięty strop,
  – jako jeden z najcięższych keramzytów (ciężar nasypowy ~500 kg/m³) wprowadza dodatkową masę (przeciw dźwiękom powietrznym),
  – jako materiał sypki (nie sztywny) tworzy izolację tłumiącą dźwięki uderzeniowe,
  – izoluje przeciwogniowo;
• szpryc cementowy rozgranicza dwa rodzaje keramzytu i przeciwdziała ich mieszaniu się;
• Leca® KERAMZYT izolacyjny M (średnioziarnisty) lub Leca® KERAMZYT izolacyjny L(gruboziarnisty) to lekki keramzyt (o ciężarze nasypowym ok. 300 kg/m³) o porowatej strukturze tłumiącej dźwięki powietrzne;
• membrana paroprzepuszczalna lub papier woskowany zapobiega przesypywaniu się kruszywa pomiędzy deskami ślepego pułapu;
• wełna mineralna to materiał tłumiący dźwięki powietrzne i izolujący przeciwogniowo;
• dwie warstwy płyty gipsowo-kartonowej to materiał zwiększający masę stropu, izolujący od dźwięków powietrznych oraz zabezpieczający przeciwogniowo strop od spodu.

Budujemy ogród.

Pierwsze dziesięć lat ogrodu

Zakładamy ogród. Zaczynamy od ogrodzenia, wytyczenia ścieżek, poprowadzenia instalacji.

Potem budujemy murki, schody, staw z fontanną albo kaskadą. Tworzymy ramy. To wszystko są elementy stałe. Raz solidnie wykonane mogą przetrwać niezmienione przez wiele lat.
Takie ramy wypełniamy roślinami. Możemy oczywiście posadzić od razu duże drzewa oraz krzewy i stworzyć gotowy dojrzały ogród, ale koszty będą znaczne. Jeżeli nie chcemy wydać zbyt wiele, wybierzmy młode kilkuletnie drzewka i krzewy i uzupełnijmy je bylinami oraz roślinami jednorocznymi. Ten sposób zakładania ogrodu pozwoli towarzyszyć mu w rozwoju – obserwować wzrastanie i zmiany proporcji – a także powoli dążyć do wymarzonego efektu, czyli dojrzałego ogrodu ukształtowanego zgodnie z naszymi marzeniami.

Młody z przyszłością

Pierwsze pięć lat

To czas, który wymaga od nas cierpliwości. Krzewy i drzewa są jeszcze małe. Nie osłaniają przed spojrzeniami sąsiadów i przechodniów, nie dają cienia, nie otaczają nas zielonymi ścianami. I choć tworzą szkielet ogrodu, często trudno je dostrzec. W tym początkowym okresie istnienia ogrodu najważniejsze stają się pnącza, które szybko rosną i wspinają się po podporach, oraz byliny i rośliny jednoroczne i dwuletnie, bo już w pierwszym roku po posadzeniu osiągają rozmiary właściwe dla gatunku i odmiany. Wprawdzie zamierają na zimę, ale w sezonie letnim spełniają nasze oczekiwania – wypełniają ogród masą zieleni. Możemy posadzić grupy bylin wyrastających nawet do 2 m, jak astry nowoangielskie, rudbekie,ostróżki, słoneczniczki, dzielżany, liczne trawy ozdobne, oraz jednoroczne kosmosy isłoneczniki oraz dalie i pacioreczniki (kanny), których karpy zimują w pomieszczeniach. W ten sposób stworzymy ogród pełen kwiatów, a to, jak je skomponujemy, zależy od naszych upodobań. Może kipieć barwami, cieszyć stonowaną kolorystyką­ lub kompozycjami monochromatycznymi. Mimo braku dorodnych drzew i krzewów taki młody ogród bywa bardzo atrakcyjny. W tym okresie trzeba szczególnie dbać o żywopłoty. Staranne i systematyczne cięcie pędów w pierwszych latach wzrastania­ spowoduje doskonałe rozkrzewienie i zagęszczenie tuż nad ziemią. Pielęgnacji wymaga też trawnik, który musi być regularnie podlewany i zasilany specjalistycznymi nawozami, a począwszy od czwartego do piątego roku wzrostu napowietrzany. Robimy to przy użyciu aeratora (nakłuwa powierzchnię terenu) lub wertykulatora (przecina zbitą masę rozłogów i źdźbeł trawy oraz nacina podłoże).

Wybierając rośliny do nowego ogrodu, trzeba pamiętać, że będą rosnąć wzwyż i rozrastać się na boki. Zanim zdecydujemy się na drzewa i krzewy, warto sprawdzić, jakie parametry osiągną po 10 i 20 latach. Szukajmy tych informacji w literaturze fachowej i u sprzedawców w sklepach ogrodniczych – unikniemy kłopotliwych pomyłek. Trzeba też zdecydować, jak gęsto sadzić drzewa i krzewy. Jeśli posadzimy je w małych odstępach, już po kilku latach powstaną efektowne grupy zieleni, jednak po kolejnych kilku staniemy przed koniecznością wycięcia części z nich, bo będą sobie nawzajem przeszkadzać. Możemy też posadzić drzewa i krzewy w większych odstępach, ale wtedy będziemy musieli dłużej czekać na wymarzony efekt. W tym okresie musimy się uzbroić w cierpliwość i systematycznie walczyć z chwastami (jeżeli ziemi nie wyściółkowaliśmy na przykład korą). Później, gdy rośliny ozdobne się rozrosną, chwasty będą się pojawiały sporadycznie.

Od pięciu do dziesięciu

Ogród „wychodzi z powijaków”. Drzewa i krzewy są już na tyle duże, że uwydatnia się ich pokrój i inne cechy charakterystyczne dla gatunku czy odmiany, które zadecydowały o tym, że chcieliśmy je mieć w naszym ogrodzie. Widać ich urodę. Pod koniec tego okresu tworzą one wysokie grupy bujnej zieleni i zaczynają już dominować w przestrzeni ogrodowej nad bylinami i roślinami jednorocznymi i dwuletnimi. Stanowią tło o kontrastowej barwie kwiatów lub liści, osłaniają. Żywopłoty, jeśli były odpowiednio strzyżone, są gęste, a przy tym osiągnęły planowany kształt.

Można powiedzieć, że ogród dziesięcioletni dorósł do formy zaplanowanej. Aby podkreślić jego urodę, warto niezmiennie dbać o trawnik i przeprowadzać jego regenerację, kiedy murawa zaczyna źle wyglądać. Po aeracji i wertykulacji należy raz w roku przeprowadzać piaskowanie, czyli rozsypać w ogrodzie warstewkę piasku grubości 0,5-1 cm, który rozluźni podłoże, ułatwi napowietrzenie i przepływ wody. Można też dosiewać nasiona mieszanki trawnikowej,­ aby zagęścić murawę i uzupełnić jej ubytki. Większość bylin wymaga przesadzania co dwa-trzy lata, ale są też takie, jak liliowce, funkie czy piwonie, które mogą rosnąć w jednym miejscu 10-15 lat.

  https://pl518627.organiclife.com.pl/register.html

Kotłownia dla kotła na paliwa stałe

Warunki, jakie powinna spełniać kotłownia, w której będzie zainstalowany kocioł na paliwa stałe reguluje PN-87/B-02411 "Kotłownie wbudowane na paliwo stałe - wymagania". Zgodnie z tą normą pomieszczenie, w którym zamontowano kocioł nie może być przeznaczone na pobyt czasowy ani stały dla ludzi. Kotłownie zostały podzielone w zależności od łącznej mocy cieplnej na kotłownie do 25 kW oraz powyżej 25 do 2000 kW.

Kotłownie do 25 kW

Kocioł może być zainstalowany w piwnicy lub na poziomie ogrzewanych pomieszczeń, możliwie centralnie w stosunku do ich usytuowania. Posadzka w całym pomieszczeniu powinna być wykonana z materiałów niepalnych. Jeżeli nie można spełnić tego wymogu dopuszcza się obicie miejsca montażu kotła blachą stalową o grubości 0,7 mm, tak by blacha wystawała z każdej strony 0,5 m poza krawędzie kotła, jednak podłoga pod kotłem nie może być  wykonana z materiałów łatwopalnych.  W podłodze powinna być wykonana kratka ściekowa, podłączona do kanalizacji. Jeżeli pomieszczenie nie ma kanalizacji, powinny być urządzenia umożliwiające opróżnienie instalacji grzewczej z wody np. studzienka zbiorcza oraz pompka ręczna z możliwością podłączenia węża gumowego. Zabrania się łączenia instalacji grzewczej bezpośrednio z instalacją wodociągową.

Skład paliwa może znajdować się w oddzielnym pomieszczeniu w pobliżu kotłowni lub w kotłowni. Paliwo w kotłowni powinno być oddzielone przegrodami lub składowane w skrzyniach. Miejsce przeznaczone do składowania paliwa powinno pozwolić na zgromadzenie paliwa na cały okres grzewczy.

Popiół powinien być składowany w metalowych pojemnikach, które codziennie należy opróżniać.

Wysokość pomieszczenia powinna pozwolić na wykonanie wszelkich czynności obsługowo - konserwacyjnych i może być równa wysokości pomieszczeń na kondygnacji, na której zainstalowano kocioł.

Do kotła powinno być swobodne dojście umożliwiające jego czyszczenie oraz konserwację. Minimalna odległość od przodu kotła do przegrody nie może być mniejsza niż 1m.

Jeżeli w układzie grzewczym jest zainstalowana pompa cyrkulacyjna należy umożliwić dojście do niej w celu obsługi i konserwacji.

W pomieszczeniu kotłowni powinno być zainstalowane sztuczne oświetlenie, dobrze gdyby było też oświetlenie naturalne.

Kanał dymowy powinien spełniać obowiązujące przepisy, jego przekrój powinien wynosić 20x20 cm, a wysokość powinna gwarantować uzyskanie ciągu kominowego wymaganego przez producenta kotła dla tego urządzenia.

Bardzo ważne jest, by kotłownia była wyposażona w sprawną wentylację nawiewną i wywiewną, co gwarantuje prawidłowe działanie oraz bezpieczną eksploatację kotła. Dla zapewnienia stałego dopływu powietrza do spalania, bezpośrednio z zewnątrz budynku w pomieszczeniu powinien znajdować się nie  zamykany otwór o przekroju minimum 200 cm².

Ponadto kotłownia musi być wyposażona w oddzielny kanał wywiewnywykonany z materiałów niepalnych i umieszczony obok komina. Przekrój tego kanału nie  może być mniejszy niż 14x14 cm, wlot musi być umieszczony pod sufitem  kotłowni,  a wylot ponad dachem budynku. Kanał i otwór wlotowy nie mogą mieć urządzeń umożliwiających ich zamykanie. Zabrania się stosowania w pomieszczeniach kotłowni  wyciągowej wentylacji mechanicznej.

Kotłownie od powyżej 25 do 2000 kW

Kotłownia powinna być usytuowana możliwie centralnie w stosunku do ogrzewanych pomieszczeń w budynku lub grupy budynków, które są ogrzewane przez tę kotłownię. W pomieszczeniu kotłowni należy przewidzieć możliwość używania sprzętu do transportu paliwa i żużla. Podłoga w kotłowni powinna być wykonana z materiałów niepalnych, które dodatkowo są odporne na nagłe zmiany temperatury oraz uderzenia. Spadek podłogi powinien być wykonany w kierunku kratki ściekowej.

Usytuowanie kotłów w pomieszczeniu kotłowni powinno umożliwiać bieżącą obsługę oraz konserwację urządzeń.

• Odległość od czoła kotła lub przedpaleniska do ściany powinna być przynajmniej o 0,5 m większa niż długość kotła, jednak nie mniejsza niż 2 m,
• Odległość tyłu kotła do ściany, przy kotłach z kanałami poziomymi lub pionowymi, jeżeli z tyłu odbywa się czyszczenie kotła powinna wynosić minimum 0,7 m. Przy kotłach z kanałami poziomymi, których czyszczenie odbywa się tylko z tyłu kotła odległość ta powinna być co najmniej o 0,5 m większa niż długość kotła,
• Odległość od boku kotła do ściany to minimum 1 m,
• Odległość między kotłami to nie mniej niż 0,5 m
• Szerokość głównego przejścia za kotły to co najmniej 1 m,

Wysokość kotłowni przy kotłach z zasypem z przodu kotła to minimum 2,5 m, natomiast dla kotłów z zasypem górnym odległość od góry kotła lub pomostem nad kotłem do stropu nie mniej niż 2 m.

Kocioł powinien być ustawiony na fundamencie dostosowanym do jego konstrukcji, zgodnie z zaleceniami producenta. Fundament powinien wystawać nad poziom podłogi nie mniej niż 5 cm.

Magazyn paliwa oraz żużlownia powinny znajdować się w wydzielonym pomieszczeniu obok kotłowni. Do pomieszczenia tego należy zapewnić możliwość dojazdu w celu dostarczenia paliwa oraz wywozu produktów spalania. W pomieszczeniu powinna działać sprawna wentylacja naturalna wywiewna.

Drzwi wejściowe do kotłowni o szerokości minimum 0,8 m powinny być nie palne oraz posiadać wymaganą klasę odporności ogniowej (0,5). Drzwi te muszą otwierać się na zewnątrz kotłowni. Drzwi do magazynu paliwa powinny otwierać się w kierunku kotłowni, być metalowe lub drewniane, jednak wtedy muszą być obite obustronnie blachą.

W kotłowniach o mocy cieplnej do 400 kW, nie wymaga się oddzielnychpomieszczeń socjalnych dla obsługi, jeżeli istnieje możliwość korzystania z nich w budynku.

Kotłownia powinna mieć sprawną wentylację nawiewną i wywiewną. W kotłowni z kominem o ciągu grawitacyjnym, zabrania się stosowania wentylacji wyciągowej mechanicznej. Przewody wentylacyjne należy wykonać z materiałów niepalnych. W kotłowniach o mocy cieplnej powyżej 400 kW oprócz wentylacji naturalnej, powinna być sprawna wentylacja mechaniczna, wyposażona w odpowiednie zabezpieczenia.

Pomieszczenie kotłowni powinno być oświetlone w sposób naturalny, możliwie od przodu kotła. Dodatkowo należy zainstalować oświetlenie sztuczne.

W kotłowni powinna znajdować się odpowiednia instalacja wodociągowa i kanalizacyjna.

Pompa ciepła - darmowa energia z powietrza

Powietrzna pompa ciepła DHP-AQ, zapewniającą oszczędność do 75% rocznych kosztów energii to nowość w ofercie firmy Danfoss.

Twórcy pompy ciepła rozwiązania zwrócili szczególną uwagę na zapewnienie niskich kosztów eksploatacji i pozyskania ciepła
z powietrza oraz wygodę i estetykę instalacji. Główną cechą wyróżniającą urządzenie jest pełne dostosowanie do warunków montażu i rzeczywistego zapotrzebowania budynku na ciepło. Powietrzna pompa ciepła DHP-AQ charakteryzuje się najlepszym sezonowym wskaźnikiem ciepła, uzyskiwanym poprzez uwzględnianie m.in. zmian temperatury zewnętrznej, czy wymogów w zakresie komfortu w budynku. Pompy ciepła dostępne są o mocy od 6 do 36 kW.

Zalety pompy ciepła

Powietrzne pompy ciepła stanowią korzystną finansowo alternatywę, zapewniającą kontrolę nad dostawą energii i przewidywalność cen. Instalacja pompy ciepła nie wymaga również żadnych inwestycji w przygotowanie miejsca, co podnosi atrakcyjność finansową tego typu przedsięwzięcia.
Dzięki pompom ciepła mamy szansę uniezależnić się od niestabilnego rynku ropy i gazu,
i nieuchronnego wzrostu ich ceny. Dzięki kompleksowej kontroli efektywności możemy znacząco zredukować koszty pozyskania darmowej energii słonecznej z natury i mieć całkowity wpływ na sposób jej wykorzystania w zależności od warunków montażu i naszych indywidualnych potrzeb. Rozwiązanie zostało wyposażone w pogodową regulację temperatury zasilania: pompa powietrzna pracuje wtedy, kiedy jest taka potrzeba i w zależności od warunków atmosferycznych.

Przy ocenie efektywności cieplnej pompy ciepła najczęściej przyjmuje się wskaźnik COP, który określa udział darmowej energii słonecznej oraz kupowanej energii elektrycznej dla konkretnych parametrów. Słabością tego wskaźnika jest pomijanie całorocznych warunków pracy pompy wynikających z rodzaju instalacji grzewczej, temperatury otoczenia oraz zużycia ciepłej wody, jakie rzeczywiście są potrzebne w konkretnym budynku. Aby wyeliminować te niedogodności opracowano wskaźnik sezonowej efektywności cieplnej (SPF), który uwzględnia rzeczywiste warunki pracy
i zmienność otoczenia. Projektanci powietrznej pompy ciepła DHP-AQ zwrócili szczególną uwagę na elastyczne dostosowanie do warunków i potrzeb oraz pełną kontrolę wykorzystania energii.

Pompa ciepła dostosowana do warunków atmosferycznych

W warunkach pogodowych, które cechuje wyjątkowa zmienność temperatury, istotne jest dostosowanie systemu grzewczego do specyfiki klimatu. Rozwiązanie to uwzględnia dużą zmienność środowiska pracy
i określa optymalne warunki uzależnione od temperatury otoczenia, zasilania i ciśnienia
w obiegu chłodniczym. Elektroniczny zawór rozprężny
i modulowany wentylator zapewniają dopasowanie modułu chłodniczego do powyższych warunków, umożliwiając najefektywniejszy sposób przenoszenia energii z zewnątrz do budynku zimą lub z budynku na zewnątrz latem.

Wbrew panującym mitom, z powietrznej pompy ciepła można korzystać cały rok, choć zależnie od panujących warunków pogodowych zmienia się ich moc
i efektywność. Energię można czerpać, zarówno przy temperaturze -20˚C (minimalna temperatura pracy), jak i przy + 45˚C  (maksymalna). Dzięki pompie możemy uzyskać maksymalną temperaturę podgrzewania wody grzewczej do 60˚C. Użytkownik może zdefiniować parametry: temperaturę wody grzewczej, chłodzącej oraz użytkowej.

Plug ’n’ Play: wygodna instalacja pompy ciepła

Osoby podejmujące decyzje dotyczące instalacji cieplnej powinny zwracać dużą uwagę na inwestycje związane z budową kotłowni oraz uzbrojeniem terenu. Wpływa to oczywiście na konieczność poniesienia dodatkowych wydatków, ale również na cenę działki. W przypadku powietrznych pomp ciepła można korzystać z terenów niezgazyfikowanych, nie ma potrzeby realizowania jakichkolwiek prac gruntowych, czy uwzględnienia w projekcie domu kotłowni. Pompa ciepła mieści się w niewielkim pomieszczeniu lub na zewnątrz budynku, nie ingerując w otoczenie
i estetykę.

Powietrzne pompy ciepła cechuje wielofunkcyjność, która zapewnia obsługę instalacji centralnego ogrzewania, klimatyzacji i ciepłej wody użytkowej. Dodatkowo, rozwiązanie jest bardzo łatwe w montażu, który zajmuje instalatorowi nie więcej niż 1 dzień. Powietrzna pompa ciepła stanowi ekologiczną propozycję i efektywną finansowo alternatywę dla instalacji gazowych, olejowych
i wymagających dużych kotłowni węglowych.

Pompa zajmuje nie więcej niż pół metra kwadratowego (można ją zamontować nawet na dachu). Obok wyjątkowo prostej instalacji i podłączenia do istniejącej sieci cieplnej, nie narusza estetyki otoczenia. Do zalet pompy ciepła zaliczyć można też cichą pracę (poniżej 58 decybeli w trybie pracy cichej). Co więcej, pompa nie wymaga konserwacji i bieżącego nadzoru.

Kolejny atut pompy ciepła wynika z możliwości pełnej kontroli wykorzystania energii słonecznej
w ciągu całego roku. Sami decydujemy, w jakim momencie korzystamy z tej zgromadzonej energii odnawialnej. Dzięki temu pompa może być stosowana we wszystkich typach budynków. Jak pokazują doświadczenia skandynawskie (ponad milion gospodarstw domowych korzysta z pomp ciepła), stanowi świetną alternatywną dla dotychczasowych źródeł ciepła w instalacjach grzewczych w już istniejących budynkach, których właściciele zastanawiają się nad obniżeniem kosztów ciepła
i modernizacją instalacji.

Regulacja mocy kominka.

* - Czy można regulować moc kominka?- Można, wszystko sterujemy przez dopływ powietrza do paleniska. Im więcej go dopływa, tym drewno szybciej się pali. We wkładach kominkowych są dwie możliwości regulacji. Po pierwsze, można regulować siłę ciągu kominowego przez otwieranie i zamykanie szybra, czyli ruchomej klapy umieszczonej na wylocie spalin. Zamknięty szyber powoduje zredukowanie siły ciągu kominowego. Po drugie, można regulować ilość powietrza dostarczonego do paleniska. Napływa ono przez otwory w przedniej części korpusu lub przepustnicą powietrza. Takie ręczne regulowanie dopływu powietrza jest stosowane w prostszych modelach wkładów, w bardziej zaawansowanych technicznie - regulacja jest automatyczna. Niektóre wkłady kominkowe są wyposażone w automatyczny szyber, który otwiera się samoczynnie wraz z otwarciem drzwiczek wkładu i zamyka się, kiedy są one zamykane przez użytkownika. Automatyczny szyber stosuje się w celu zwiększenia bezpieczeństwa korzystania z kominka. Jeśli bowiem otworzy się drzwiczki wkładu, gdy szyber jest zamknięty, dym może się wydobywać do pomieszczenia. We wkładach z automatycznym szybrem nie ma takiego niebezpieczeństwa. Podobnym zabezpieczeniem może być blokada uniemożliwiająca otwarcie drzwiczek, kiedy szyber jest zamknięty.

Ciepło z kominka-jak ogrzać cały dom

Jednym z większych obciążeń domowego budżetu są koszty ogrzewania, dlatego szukając oszczędności coraz częściej bierzemy pod uwagę kominek, jako źródło. Dobrze dobrany wkład kominkowy oraz prawidłowo zaprojektowany system rozprowadzenia ciepłego powietrza ogrzeje nam cały dom przy niskich kosztach eksploatacji.Charakterystyka wkładu kominkowego: kaseta F70 ECO ma wymiary 610x720x440 mm. Przy normalnej szybkości spalania moc nominalna wynosi 11 kW, sprawność - 72%, a zużycie drewna to ok. 3,4 kg/h (w zależności od rodzaju i jakości drewna). Przy zredukowanej szybkości spalania moc wynosi 1,5 kW, sprawność - 83%, a zużycie drewna spada do 0,39 kg/h, dzięki czemu czas pracy wkładu, przy jednorazowym uzupełnieniu opału, wynosi 14 godzin. Dobry komin i projekt Powstawanie kominka powinno zawsze być poprzedzone projektem i sprawdzeniem wykonanego przewodu kominowego. Przewód kominowy musi mieć odpowiednią średnicę - min. 20 cm. Podłączenie wkładu do komina powinno być wykonane pod kątem 45 stopni. Wkład kominkowy połączony z kominem. U góry widoczny jest przewód wentylacyjny, którym zasysane będzie gorące powietrze do systemy dystrybucji. Z prawej strony znajduje się, częściowo zabudowany, przewód doprowadzający powietrze do spalania. Po wykonaniu całej izolacji termicznej okapu pozostaje przestrzeń pod stropem - to tzw. komora dekompresyjna. Częstym błędem w instalacji kominowej jest przygotowanie podłączenia dla wkładu kominkowego pod kątem 90 stopni. Powoduje to gromadzenie się sadzy i zapychanie komina. Powietrze do kominka Jeszcze przed wylaniem szlichty betonowej powinniśmy pamiętać o konieczności doprowadzenia powietrza z zewnątrz budynku. Według obowiązujących przepisów jest to konieczne w każdym przypadku gdy jest zainstalowany kominek. Doprowadzenie powietrza do wkładu kominkowego powinno być wykonane rurą o średnicy 160 mm. Koniec rury, wyprowadzony na zewnątrz budynku, zamykamy siatką - aby nie przedostawały się nią zanieczyszczenia lub nie zamieszkały tu małe gryzonie. Drugi koniec rury doprowadzającej powietrze zostaje usytuowany w miejscu, gdzie umieścimy wkład kominkowy. Powietrze to jest potrzebne do procesu spalania, zapobiega powstawaniu podciśnienia w pomieszczeniu, w którym jest kominek, zwłaszcza tam gdzie działa również rekuperacja. Jednak bardzo często zdarza się, że ekipa wykonująca kominek pojawia się w momencie gdy posadzki są już wylane, a doprowadzenie powietrza z zewnątrz nie zostało wykonane. Tak stało się w budynku opisywanym w ramach akcji Praktyka na Budowie. W naszym przypadku okazało się, że nie istnieje możliwości rozbicia płyty i ułożenia rury. Posadzka wykonana została jako pływająca na podkładzie z 25 cm warstwy keramzytu i izolacją 8 cm wełny. Na to położone zostało zbrojenie i wylana posadzka z jastrychu D 1000 firmy Optiroc. Taka podłoga nie może zostać rozkuta i przełamana gdyż zachowałaby się jak kra lodowa (pod naciskiem kawałki poruszałyby się, przez co niemożliwe byłoby ułożenie wierzchniej warstwy podłogi np. parkietu). Do doprowadzenia świeżego powietrza do wkładu kominkowego został użyty giętki przewód wentylacyjny. Czerpnia została umieszczona pod pokryciem dachowym, ponad paroizolacją. Postanowiliśmy dostarczyć powietrze do wkładu kominkowego przez dach. Budynek jest parterowy z niemieszkalnym poddaszem więc przeprowadzenie rury nie przysporzy problemu. Górną część rury, czyli czerpnię umieściliśmy ponad paroizolacją ale pod dachówką (pokrycie dachowe ułożone zostało z wysokiej dachówki Mnich-Mniszka - 9 cm). Opracowane przez nas rozwiązanie różni się od zalecanego przez producenta wkładu, jednak sprawdza się, a jego zastosowanie nie pociągnęło z sobą wysokich kosztów i pozwoliło na zastosowanie wkładu kominkowego i rekuperacji w jednym pomieszczeniu.

Malowanie kuchni-jakie farby!

Aby efekt był trwały, do malowania ścian kuchni trzeba wybrać odpowiednie farby. Zamiast standardowych lepiej wybrać farby odporne na wilgoć oraz wnikanie brudu i tłuszczu. Ważne, aby były odporne nie tylko na zmywanie, ale też na szorowanie, żeby można je było w razie potrzeby umyć. Powinny mieć 1 klasę wytrzymałości. Takie informacje można znaleźć w kartach technicznych produktów (warto przeglądać je przed zakupem) oraz na opakowaniach. Wielu producentów dla ułatwienia nazywa swoje farby zgodnie z ich przeznaczeniem - na przykład do kuchni i łazienek. Farby mogą być akrylowe albo ceramiczne. Składają się z drobnych cząsteczek - bardzo twardej, a jednocześnie elastycznej dyspersji akrylowej lub mikrokuleczek ceramicznych. Ich zadaniem jest uszczelnienie struktury farby, jest ona ściślejsza i bardziej jednorodna niż standardowych produktów, dzięki czemu w mniejszym stopniu wnika w nią wilgoć i brud. Można też ją szorować bez obaw o utratę koloru lub wybłyszczenie. Dzięki temu następne malowanie będzie potrzebne po długim czasie.Farby przeznaczone do kuchni i łazienek są dostępne w różnych kolorach i coraz częściej są matowe, co pozwala łatwo dopasować wykończenie ścian w kuchni na przykład do połączonej z nią jadalni. Decydując się na odświeżenie kuchni powinniśmy zdać sobie sprawę, że kolory mogą mieć wpływ na nasz organizm. Odpowiedni dobór koloru ścian lub dodatków może sprawić, że nabierzemy ochoty na jedzenie lub wręcz przeciwnie. Na przykład pomarańczowy to idealny kolor dla niejadków. Barwa stymuluje aktywność mózgową, co zwiększa ilość tlenu w organizmie i pobudza nasz apetyt. Zupełnie inaczej jest w przypadku koloru niebieskiego. Powinny wybierać go osoby przebywające na diecie. Bez wątpienia kuchnia jest sercem każdego domu. Warto by prócz nosa i podniebienia cieszyła swoim wystrojem i aranżacją także nasze oczy.