Domy bez pozwoleń

wczoraj, 06:03

W budownictwie szykuje się prawdziwa rewolucja. Budynki będą mogły powstawać bez decyzji o warunkach zabudowy, a nawet bez pozwolenia na budowę – dowiedział się „Dziennik Gazeta Prawna”.

fot. Stock Photo

Gazeta poznała projekt założeń nowych przepisów, które upraszczają procedury i usprawniają proces budowy. Nowelizacja dotyczy zarówno prawa budowlanego jak i ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
Rewolucyjny zapis przewiduje, że administracyjna decyzja o pozwoleniu na budowę dotyczyć ma tylko dużych budów (o kubaturze pow. 5 tys. m sześc. lub wysokości pow. 12 m). Przy mniejszych możliwe będzie korzystanie z uproszczonej ścieżki zgłoszenia. Zgody budowlanej nie będzie też blokować brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Koncepcja tych i innych nowych przepisów jest w trakcie konsultacji ze środowiskami budowlańców. Po ich wejściu w życie budowy mają być szybsze i wreszcie uniezależnione od urzędniczego widzimisię.

tarasy i balkony-izolacja

Izolacja tarasów i balkonów

Tagi: taras, podłoże, dach, izolacje, wełna, płyty, poddasza, folia, warstwy izolacji, Izolacja tarasu

20.04.2012 Komentarze (0)

Podziel się

Dobrze zaprojektowany taras może być prawdziwą ozdobą domu jednorodzinnego. Jest to jednocześnie jedno z bardziej newralgicznych miejsc konstrukcji budynku – źle zaizolowany i wykonany już po pierwszej zimie może wyglądać jak ruina.

Któż nie chciałby mieć tarasu – miejsca w zarysie bryły budynku, w którym w ciepłe dni można ustawić leżak do opalania, poczytać książkę czy urządzić grilla. Perspektywa taka jest nęcąca, jednak kilka drobnych błędów wykonawczych może sprawić, że taras zamiast zdobić dom zacznie go szpecić. Często zdarza się, że z tarasów już po roku czy dwóch odpadają płytki, a w pomieszczeniach pod tarasami pojawia się wilgoć.

Taras i balkon – pojęcia te, choć używa się ich zamiennie, nie mają ze sobą wiele wspólnego. Balkon jest jedynie płytą wystającą ze ściany, natomiast taras - w zależności od jego rodzaju – spełnia jednocześnie rolę stropu, lub jest płytą leżącą na gruncie, ewentualnie stojącą na słupach. Taras, szczególnie zaprojektowany nad pomieszczeniem, musi spełniać warunki stawiane przegrodom budowlanym, w odróżnieniu od balkonu, który przenosi jedynie obciążenie własne i użytkowe oraz odprowadza wodę opadową.



Taras nad pomieszczeniem ogrzewanym
Taras nad pomieszczeniem spełnia jednocześnie wszystkie funkcje dachu płaskiego. Musi w związku z tym sprostać wymaganiom dotyczącym szczelności i izolacyjności cieplnej. Dach (taras) taki ma poza tym przenosić na ściany obciążenie własne, śniegiem i – co jest dla dachu funkcją nietypową – ciężar przebywających na nim ludzi, mebli itd. Aby taras spełniał stawiane mu oczekiwania musi mieć właściwie wykonaną hydroizolację. Błędy popełnione w tym punkcie mogą ujawnić się w postaci wilgoci na suficie w pomieszczeniu pod tarasem. W okresie zimowym, gdy pomieszczenie pod tarasem jest ogrzewane, na jego zewnętrznej powierzchni temperatura może spadać dużo poniżej zera. W nieprawidłowo wykonanej i zaizolowanej płycie naprężenia rodzące się w takich warunkach mogą spowodować odspajanie się okładziny ceramicznej. Ważne jest więc także zastosowanie elastycznego, mrozoodpornego kleju do płytek oraz fugi przeznaczonej do zastosowania na zewnątrz budynków.
Taras nad pomieszczeniem ogrzewanym powinien zostać zaprojektowany i wykonany z uwzględnieniem następujących warstw (patrząc od dołu): 1) strop, 2) warstwa wyrównawcza grubości około 4 cm ze spadkiem 2%, 3) warstwa izolacji paroszczelnej, 4) izolacja termiczna - styropian grubości około 12 cm, 5) jastrych, 6) izolacja wodoszczelna (2 x papa na lepiku), 7) podsypka - 2 cm drobnego piasku, 8) warstwa poślizgowa, 9) warstwa dociskowa z betonu, 10) posadzka.

Zadaniem podsypki z piasku jest odprowadzanie z płyty tarasu nadmiaru wilgoci, która mogłaby przenikać do wnętrza płyty i gromadzić się na warstwie wodoszczelnej. Izolacja wodoszczelna powinna być wywinięta na ściany budynku na około 15 cm. Warstwa poślizgowa niwelować ma niekorzystne naprężenia, jakie powstawałyby w płycie tarasu zimą na skutek różnicy temperatur pod pomieszczeniem ogrzewanym, a w górnych warstwach tarasu. Tarasy o znacznych powierzchniach powinny być poprzecinane dylatacjami na pola o wielkości około 2 x 2 m. Dylatacje wykonuje się w warstwie posadzki i niższej. Powstałe szczeliny można wypełnić kitem asfaltowym ułożonym na podsypce z piasku lub specjalnie do tego celu przeznaczoną masą.

Strop drewniany-remont

Zostaliśmy szczęśliwymi posiadaczami uroczego starego domu, kamienicy lub też mieszkania w dawnym budownictwie. Pomieszczenia w takich obiektach charakteryzują się dużą powierzchnią, znaczną kubaturą i prawie nieograniczonymi możliwościami przeróbek. Niestety, oglądając je dokładniej odkrywamy, że trzeba będzie wymienić okna, instalacje, ułożyć nowe płytki, naprawić tynki i podłogi.

Większość tych prac nie stanowi dużego problemu. Jeśli jednak w pokojach podłogi są w środku ugięte - sprawa jest poważniejsza, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z popularnymi w starych domach drewnianymi stropami. Zakres i sposób naprawy zależy tu przede wszystkim od stanu drewnianych belek stropowych. Jeżeli w przeszłości pomieszczenia nie były wielokrotnie zalewane wodą, to belki stropowe są na ogół „zdrowe”, i takie pozostaną przez następne dziesiątki, a może setki lat. Drewno w starym stropie pochodzi z drzew, z których rzadko kiedy pozyskiwano żywicę. Przy przecinaniu starej deski podłogowej bądź przestruganiu fragmentu belki stropowej w powietrzu wyczuwa się zapach świeżego drewna, jaki trudno spotkać we współczesnych tartakach. Niestety, obecnie większość przerabianego drewna jest w znacznym stopniu pozbawiona żywicy - naturalnego środka ochrony przed szkodnikami.

 Jeśli więc strop na skutek wieloletniego użytkowania jest ugięty (w pomieszczeniu o szerokości 5,5 m ugięcia mogą dochodzić nawet do 6 cm!), ale jego belki nośne są „zdrowe”, można sobie z krzywymi podłogami w prosty sposób poradzić.

Trzeba usunąć ciężki materiał zalegający w stropie, czyli tzw. polepę, i w to miejsce ułożyć lżejszy materiał. Nie może być jednak zbyt lekki, bo nie zapewni nam właściwej izolacyjności akustycznej stropu. Optymalnym materiałem jest tutaj keramzyt. To lekkie, ceramiczne, porowate kruszywo jest w stanie stworzyć odpowiednią barierę przed przenikaniem hałasu i dźwięków uderzeniowych. Ponadto pomoże skutecznie wypoziomować podłogi, czyli zniwelować efekt ugięcia stropów. Na podsypce z odpowiedniego rodzaju keramzytu można układać płyty podłogowe suchego jastrychu, a na nich każdy rodzaj posadzki, na przykład wykładzinę, panele, płytki ceramiczne.

Rozwiązanie Weber Leca® pozwala na odciążenie stropu, wyrównanie jego płaszczyzny i uzyskanie izolacyjności akustycznej korzystniejszej od wymagań normowych o około 20%.

	Wyniki badań		Wartości dopuszczalne zgodnie wg. PN-B-02151-3:1999 tablica 2 poz.1 kol. 3 i 4
	Budynek mieszkalny strop pomiędzy mieszkaniami o konstrukcji jak na rys		Strop pomiędzy każdym z pomieszczeń mieszkania i każdym z pomieszczeń sąsiedniego mieszkania
	R’A1	L’nw	Minimalny wymagany współczynnik R’A1(określający poziom izolacyjności od dźwięków powietrznych)	Maksymalny dopuszczalny współczynnik L’nw(określający poziom izolacyjności od dźwięków uderzeniowych)
dB
Badanie stropu 1	60	45	51	58
Badanie stropu 2	56	48

REMONT STROPU DREWNIANEGO krok po kroku

Krok 1 - warstwy starego stropu usuwamy aż do odsłonięcia drewnianej konstrukcji stropu ze ślepym pułapem

Krok 2 - na deskach ślepego pułapu układamy papier woskowany lub folię o wysokiej paroprzepuszczalności

Krok 3 - układamy Leca^® KERAMZYT izolacyjny M przy grubości warstwy do 9 cm, lub Leca^®KERAMZYT izolacyjny L przy większych grubościach

Krok 4 - wykonujemy warstwę rozdzielającą ze szprycu cementowego grubości 2 mm

Krok 5 - z Leca^® KERAMZYTU podsypkowego wykonujemy podkład o grubości 2-10 cm

Krok 6 - układamy podłogę pływającą z płyt suchego jastrychu

Krok 7 - wykonujemy posadzkę z terakoty, paneli, wykładziny, itp.

Krok 8 - od spodu stropu mocujemy wełnę mineralną…

Krok 9 … i ruszt metalowy …

Krok 10 ...na koniec montujemy sufit z płyt gipsowo - kartonowych (np. ognioodpornych)

Przekrój rozwiązania - strop drewniany izolowany Leca® KERAMZYTEM i wełną mineralną

 

Każda z warstw przedstawionego rozwiązania spełnia określone funkcje:

• płyta podłogowa suchego jastrychu to podłoże nośne pod posadzki i pierwszy z ciężkich elementów masy stropu izolujący od dźwięków powietrznych oraz dodatkowo zabezpieczający przed rozprzestrzenianiem się ognia;
• Leca® KERAMZYT podsypkowy to element, który:
  – poziomuje ugięty strop,
  – jako jeden z najcięższych keramzytów (ciężar nasypowy ~500 kg/m³) wprowadza dodatkową masę (przeciw dźwiękom powietrznym),
  – jako materiał sypki (nie sztywny) tworzy izolację tłumiącą dźwięki uderzeniowe,
  – izoluje przeciwogniowo;
• szpryc cementowy rozgranicza dwa rodzaje keramzytu i przeciwdziała ich mieszaniu się;
• Leca® KERAMZYT izolacyjny M (średnioziarnisty) lub Leca® KERAMZYT izolacyjny L(gruboziarnisty) to lekki keramzyt (o ciężarze nasypowym ok. 300 kg/m³) o porowatej strukturze tłumiącej dźwięki powietrzne;
• membrana paroprzepuszczalna lub papier woskowany zapobiega przesypywaniu się kruszywa pomiędzy deskami ślepego pułapu;
• wełna mineralna to materiał tłumiący dźwięki powietrzne i izolujący przeciwogniowo;
• dwie warstwy płyty gipsowo-kartonowej to materiał zwiększający masę stropu, izolujący od dźwięków powietrznych oraz zabezpieczający przeciwogniowo strop od spodu.

Budujemy ogród.

Pierwsze dziesięć lat ogrodu

Zakładamy ogród. Zaczynamy od ogrodzenia, wytyczenia ścieżek, poprowadzenia instalacji.

Potem budujemy murki, schody, staw z fontanną albo kaskadą. Tworzymy ramy. To wszystko są elementy stałe. Raz solidnie wykonane mogą przetrwać niezmienione przez wiele lat.
Takie ramy wypełniamy roślinami. Możemy oczywiście posadzić od razu duże drzewa oraz krzewy i stworzyć gotowy dojrzały ogród, ale koszty będą znaczne. Jeżeli nie chcemy wydać zbyt wiele, wybierzmy młode kilkuletnie drzewka i krzewy i uzupełnijmy je bylinami oraz roślinami jednorocznymi. Ten sposób zakładania ogrodu pozwoli towarzyszyć mu w rozwoju – obserwować wzrastanie i zmiany proporcji – a także powoli dążyć do wymarzonego efektu, czyli dojrzałego ogrodu ukształtowanego zgodnie z naszymi marzeniami.

Młody z przyszłością

Pierwsze pięć lat

To czas, który wymaga od nas cierpliwości. Krzewy i drzewa są jeszcze małe. Nie osłaniają przed spojrzeniami sąsiadów i przechodniów, nie dają cienia, nie otaczają nas zielonymi ścianami. I choć tworzą szkielet ogrodu, często trudno je dostrzec. W tym początkowym okresie istnienia ogrodu najważniejsze stają się pnącza, które szybko rosną i wspinają się po podporach, oraz byliny i rośliny jednoroczne i dwuletnie, bo już w pierwszym roku po posadzeniu osiągają rozmiary właściwe dla gatunku i odmiany. Wprawdzie zamierają na zimę, ale w sezonie letnim spełniają nasze oczekiwania – wypełniają ogród masą zieleni. Możemy posadzić grupy bylin wyrastających nawet do 2 m, jak astry nowoangielskie, rudbekie,ostróżki, słoneczniczki, dzielżany, liczne trawy ozdobne, oraz jednoroczne kosmosy isłoneczniki oraz dalie i pacioreczniki (kanny), których karpy zimują w pomieszczeniach. W ten sposób stworzymy ogród pełen kwiatów, a to, jak je skomponujemy, zależy od naszych upodobań. Może kipieć barwami, cieszyć stonowaną kolorystyką­ lub kompozycjami monochromatycznymi. Mimo braku dorodnych drzew i krzewów taki młody ogród bywa bardzo atrakcyjny. W tym okresie trzeba szczególnie dbać o żywopłoty. Staranne i systematyczne cięcie pędów w pierwszych latach wzrastania­ spowoduje doskonałe rozkrzewienie i zagęszczenie tuż nad ziemią. Pielęgnacji wymaga też trawnik, który musi być regularnie podlewany i zasilany specjalistycznymi nawozami, a począwszy od czwartego do piątego roku wzrostu napowietrzany. Robimy to przy użyciu aeratora (nakłuwa powierzchnię terenu) lub wertykulatora (przecina zbitą masę rozłogów i źdźbeł trawy oraz nacina podłoże).

Wybierając rośliny do nowego ogrodu, trzeba pamiętać, że będą rosnąć wzwyż i rozrastać się na boki. Zanim zdecydujemy się na drzewa i krzewy, warto sprawdzić, jakie parametry osiągną po 10 i 20 latach. Szukajmy tych informacji w literaturze fachowej i u sprzedawców w sklepach ogrodniczych – unikniemy kłopotliwych pomyłek. Trzeba też zdecydować, jak gęsto sadzić drzewa i krzewy. Jeśli posadzimy je w małych odstępach, już po kilku latach powstaną efektowne grupy zieleni, jednak po kolejnych kilku staniemy przed koniecznością wycięcia części z nich, bo będą sobie nawzajem przeszkadzać. Możemy też posadzić drzewa i krzewy w większych odstępach, ale wtedy będziemy musieli dłużej czekać na wymarzony efekt. W tym okresie musimy się uzbroić w cierpliwość i systematycznie walczyć z chwastami (jeżeli ziemi nie wyściółkowaliśmy na przykład korą). Później, gdy rośliny ozdobne się rozrosną, chwasty będą się pojawiały sporadycznie.

Od pięciu do dziesięciu

Ogród „wychodzi z powijaków”. Drzewa i krzewy są już na tyle duże, że uwydatnia się ich pokrój i inne cechy charakterystyczne dla gatunku czy odmiany, które zadecydowały o tym, że chcieliśmy je mieć w naszym ogrodzie. Widać ich urodę. Pod koniec tego okresu tworzą one wysokie grupy bujnej zieleni i zaczynają już dominować w przestrzeni ogrodowej nad bylinami i roślinami jednorocznymi i dwuletnimi. Stanowią tło o kontrastowej barwie kwiatów lub liści, osłaniają. Żywopłoty, jeśli były odpowiednio strzyżone, są gęste, a przy tym osiągnęły planowany kształt.

Można powiedzieć, że ogród dziesięcioletni dorósł do formy zaplanowanej. Aby podkreślić jego urodę, warto niezmiennie dbać o trawnik i przeprowadzać jego regenerację, kiedy murawa zaczyna źle wyglądać. Po aeracji i wertykulacji należy raz w roku przeprowadzać piaskowanie, czyli rozsypać w ogrodzie warstewkę piasku grubości 0,5-1 cm, który rozluźni podłoże, ułatwi napowietrzenie i przepływ wody. Można też dosiewać nasiona mieszanki trawnikowej,­ aby zagęścić murawę i uzupełnić jej ubytki. Większość bylin wymaga przesadzania co dwa-trzy lata, ale są też takie, jak liliowce, funkie czy piwonie, które mogą rosnąć w jednym miejscu 10-15 lat.

  https://pl518627.organiclife.com.pl/register.html

Kotłownia dla kotła na paliwa stałe

Warunki, jakie powinna spełniać kotłownia, w której będzie zainstalowany kocioł na paliwa stałe reguluje PN-87/B-02411 "Kotłownie wbudowane na paliwo stałe - wymagania". Zgodnie z tą normą pomieszczenie, w którym zamontowano kocioł nie może być przeznaczone na pobyt czasowy ani stały dla ludzi. Kotłownie zostały podzielone w zależności od łącznej mocy cieplnej na kotłownie do 25 kW oraz powyżej 25 do 2000 kW.

Kotłownie do 25 kW

Kocioł może być zainstalowany w piwnicy lub na poziomie ogrzewanych pomieszczeń, możliwie centralnie w stosunku do ich usytuowania. Posadzka w całym pomieszczeniu powinna być wykonana z materiałów niepalnych. Jeżeli nie można spełnić tego wymogu dopuszcza się obicie miejsca montażu kotła blachą stalową o grubości 0,7 mm, tak by blacha wystawała z każdej strony 0,5 m poza krawędzie kotła, jednak podłoga pod kotłem nie może być  wykonana z materiałów łatwopalnych.  W podłodze powinna być wykonana kratka ściekowa, podłączona do kanalizacji. Jeżeli pomieszczenie nie ma kanalizacji, powinny być urządzenia umożliwiające opróżnienie instalacji grzewczej z wody np. studzienka zbiorcza oraz pompka ręczna z możliwością podłączenia węża gumowego. Zabrania się łączenia instalacji grzewczej bezpośrednio z instalacją wodociągową.

Skład paliwa może znajdować się w oddzielnym pomieszczeniu w pobliżu kotłowni lub w kotłowni. Paliwo w kotłowni powinno być oddzielone przegrodami lub składowane w skrzyniach. Miejsce przeznaczone do składowania paliwa powinno pozwolić na zgromadzenie paliwa na cały okres grzewczy.

Popiół powinien być składowany w metalowych pojemnikach, które codziennie należy opróżniać.

Wysokość pomieszczenia powinna pozwolić na wykonanie wszelkich czynności obsługowo - konserwacyjnych i może być równa wysokości pomieszczeń na kondygnacji, na której zainstalowano kocioł.

Do kotła powinno być swobodne dojście umożliwiające jego czyszczenie oraz konserwację. Minimalna odległość od przodu kotła do przegrody nie może być mniejsza niż 1m.

Jeżeli w układzie grzewczym jest zainstalowana pompa cyrkulacyjna należy umożliwić dojście do niej w celu obsługi i konserwacji.

W pomieszczeniu kotłowni powinno być zainstalowane sztuczne oświetlenie, dobrze gdyby było też oświetlenie naturalne.

Kanał dymowy powinien spełniać obowiązujące przepisy, jego przekrój powinien wynosić 20x20 cm, a wysokość powinna gwarantować uzyskanie ciągu kominowego wymaganego przez producenta kotła dla tego urządzenia.

Bardzo ważne jest, by kotłownia była wyposażona w sprawną wentylację nawiewną i wywiewną, co gwarantuje prawidłowe działanie oraz bezpieczną eksploatację kotła. Dla zapewnienia stałego dopływu powietrza do spalania, bezpośrednio z zewnątrz budynku w pomieszczeniu powinien znajdować się nie  zamykany otwór o przekroju minimum 200 cm².

Ponadto kotłownia musi być wyposażona w oddzielny kanał wywiewnywykonany z materiałów niepalnych i umieszczony obok komina. Przekrój tego kanału nie  może być mniejszy niż 14x14 cm, wlot musi być umieszczony pod sufitem  kotłowni,  a wylot ponad dachem budynku. Kanał i otwór wlotowy nie mogą mieć urządzeń umożliwiających ich zamykanie. Zabrania się stosowania w pomieszczeniach kotłowni  wyciągowej wentylacji mechanicznej.

Kotłownie od powyżej 25 do 2000 kW

Kotłownia powinna być usytuowana możliwie centralnie w stosunku do ogrzewanych pomieszczeń w budynku lub grupy budynków, które są ogrzewane przez tę kotłownię. W pomieszczeniu kotłowni należy przewidzieć możliwość używania sprzętu do transportu paliwa i żużla. Podłoga w kotłowni powinna być wykonana z materiałów niepalnych, które dodatkowo są odporne na nagłe zmiany temperatury oraz uderzenia. Spadek podłogi powinien być wykonany w kierunku kratki ściekowej.

Usytuowanie kotłów w pomieszczeniu kotłowni powinno umożliwiać bieżącą obsługę oraz konserwację urządzeń.

• Odległość od czoła kotła lub przedpaleniska do ściany powinna być przynajmniej o 0,5 m większa niż długość kotła, jednak nie mniejsza niż 2 m,
• Odległość tyłu kotła do ściany, przy kotłach z kanałami poziomymi lub pionowymi, jeżeli z tyłu odbywa się czyszczenie kotła powinna wynosić minimum 0,7 m. Przy kotłach z kanałami poziomymi, których czyszczenie odbywa się tylko z tyłu kotła odległość ta powinna być co najmniej o 0,5 m większa niż długość kotła,
• Odległość od boku kotła do ściany to minimum 1 m,
• Odległość między kotłami to nie mniej niż 0,5 m
• Szerokość głównego przejścia za kotły to co najmniej 1 m,

Wysokość kotłowni przy kotłach z zasypem z przodu kotła to minimum 2,5 m, natomiast dla kotłów z zasypem górnym odległość od góry kotła lub pomostem nad kotłem do stropu nie mniej niż 2 m.

Kocioł powinien być ustawiony na fundamencie dostosowanym do jego konstrukcji, zgodnie z zaleceniami producenta. Fundament powinien wystawać nad poziom podłogi nie mniej niż 5 cm.

Magazyn paliwa oraz żużlownia powinny znajdować się w wydzielonym pomieszczeniu obok kotłowni. Do pomieszczenia tego należy zapewnić możliwość dojazdu w celu dostarczenia paliwa oraz wywozu produktów spalania. W pomieszczeniu powinna działać sprawna wentylacja naturalna wywiewna.

Drzwi wejściowe do kotłowni o szerokości minimum 0,8 m powinny być nie palne oraz posiadać wymaganą klasę odporności ogniowej (0,5). Drzwi te muszą otwierać się na zewnątrz kotłowni. Drzwi do magazynu paliwa powinny otwierać się w kierunku kotłowni, być metalowe lub drewniane, jednak wtedy muszą być obite obustronnie blachą.

W kotłowniach o mocy cieplnej do 400 kW, nie wymaga się oddzielnychpomieszczeń socjalnych dla obsługi, jeżeli istnieje możliwość korzystania z nich w budynku.

Kotłownia powinna mieć sprawną wentylację nawiewną i wywiewną. W kotłowni z kominem o ciągu grawitacyjnym, zabrania się stosowania wentylacji wyciągowej mechanicznej. Przewody wentylacyjne należy wykonać z materiałów niepalnych. W kotłowniach o mocy cieplnej powyżej 400 kW oprócz wentylacji naturalnej, powinna być sprawna wentylacja mechaniczna, wyposażona w odpowiednie zabezpieczenia.

Pomieszczenie kotłowni powinno być oświetlone w sposób naturalny, możliwie od przodu kotła. Dodatkowo należy zainstalować oświetlenie sztuczne.

W kotłowni powinna znajdować się odpowiednia instalacja wodociągowa i kanalizacyjna.